In Nederland wordt de osteopathie gezien als een vorm van alternatieve gezondheidszorg. Bij de reguliere geneeskunde wil men het liefst uitgaan van behandelprotocollen die geschikt zijn voor de gemiddelde mens met een bepaalde klacht. In de wetenschap kun je namelijk alleen uitgaan van een gemiddelde mens uit een bepaalde bevolkingsgroep. Dit wordt evidence based medicine genoemd. Het werken met dergelijk standaarden is economisch gezien het voordeligst, geeft behandelaars juridisch een betere positie en geeft politici en beleidsmakers meer grip op de geboden zorg. Daar is niets mis mee, mits er maar aandacht en tijd blijft voor de individuele patiënt. Binnen de reguliere geneeskunde moet de klacht van de patiënt ook inpasbaar zijn in het protocol. Helaas zijn veel klachten dat niet en dan worden de klachten van deze patiënten in de categorie aspecifieke klachten geplaatst met de impliciete veronderstelling dat de klacht vanzelf over zal gaan of dat de klacht psychosomatisch is. Alhoewel dit een grote groep patiënten betreft kan de huisarts of specialist deze patiënten weinig bieden.
De osteopathie biedt een alternatief, want bij de osteopathie gaat men altijd uit van de individuele mens met een veelheid aan factoren die leiden tot een klacht. De osteopaat ziet vaak mensen met complexe problematiek die niet of onvoldoende baat hebben gehad bij andere behandelingen. De osteopaat zal bij ieder consult goed luisteren en zorgvuldig zijn patiënten onderzoeken en behandelen. In de osteopathie baseert men zich op de basiswetenschappen van de moderne geneeskunde, zoals anatomie, fysiologie en pathologie. In dat opzicht is het niet alternatief, maar is het een vorm van geneeskunde die zich baseert op wetenschap, een science based medicine. En een vorm van geneeskunde die zich richt op de individuele patiënt, een patient based medicine.
Binnen de osteopathie zijn we overtuigd van onze resultaten die we dagelijks zien. We streven naar erkenning van de osteopathie en naar meer wetenschappelijk onderzoek. Maar wat binnen de osteopathie niet past is het werken met vaste protocollen. Juist maatwerk, de individuele aanpak, met tijd en aandacht voor de patiënt is de kracht van de osteopathie.
Binnen de osteopathie wordt de focus ook anders gelegd. De osteopaat is op zoek naar gezondheid en niet naar ziekte. Dat wil zeggen dat de osteopaat streeft naar het verbeteren van het functioneren om zo het herstel van binnenuit te bevorderen. De osteopaat kan daarom vele patiënten wel iets bieden, door het versterken van het zelfgenezend vermogen.
In het buitenland zie je meer samenwerking tot stand komen tussen de reguliere en alternatieve gezondheidszorg. Het wordt gezien als een waardevolle aanvulling en wordt complementaire gezondheidszorg genoemd. In Amerika zie je zelfs veel initiatieven van intensieve samenwerking en integratie. Juist de kwalitatief zeer goede ziekenhuizen bieden deze integrative medicine.
Daarbij speelt ook het kostenaspect een rol. Met name de genoemde functionele of aspecifieke klachten werken zeer kostenverhogend voor de gezondheidszorg en uit onderzoek blijkt dat juist een samenwerking met de complementaire zorgverleners kostenbesparend werkt.
Ook in Nederland zie je een kleine, maar groeiende club vooruitstrevende, enthousiaste en gedreven mensen die de samenwerking tussen reguliere en complementaire zorg willen bevorderen om zo te komen tot een betere gezondheidszorg.
Zie: http://www.iocob.nl/ en http://nikim.nl/
